Ondersteuning bij leiderschapsvraagstukken in de zorg

Mijn uitgebreide ervaring met zowel de wereld van professionals, cliënten en naasten, als bestuurders en beleidsmakers in de GGZ, maakt dat ik een goed verstaander ben geworden van leiderschapsvraagstukken in de zorg. Ik maak daarbij gebruik van mijn gedegen ervaring met de volgende methodieken.

Eclectische toepassing van methodes uit de gezinstherapie toegespitst op bevordering van gezonde/effectieve relaties binnen samenwerkingsverbanden. Denk aan: het perspectief van circulariteit (wederzijdse beïnvloeding), de impact van bestaande structuren en de positie die iemand inneemt, het verhelderen van een gedeelde rationale (waar zijn we het over eens?), het uitspreken van vormende momenten die geleid hebben tot waarden en normen maar ook tot gevoeligheden.

Methode de Mat voor interactievaardigheden (B.van Raaij): leren herkennen en hanteren van samenwerkingsproblemen door aan de hand van een te realiseren doel het ontbreken bij jezelf van volledige commitment als een bron van informatie te benutten en interventies toe te passen om zowel persoonlijk als t.a.v. de samenwerking bij te sturen.

Methode individuele rehabilitatie behandeling (J.Droës, st. Rehabilitatie ’92): verhelderen en aansluiten bij de waarden, doelen en bronnen van steun van de ander, zodat verhelderd kan worden wat beoogd wordt in de samenwerking en wie welke bijdrage levert aan het veranderproces.

Methode Multifamilygroups (McFarlane) gericht op het ontwikkelen van communicatie- en oplossingsvaardigheden bij hoge stress, waarbij alle leden uit de deelnemende netwerken de expert rol hebben. In deze groepen ontwikkelt zich een hoge mate van verbondenheid, een verlaging van stress, een toename van vaardigheden en een toename van gelijkwaardigheid van alle deelnemers.

Methode Relationeel begrenzen (A.Baart) vanuit de Presentiebenadering : verhelderen wat er voor de ander en jou op het spel staat op persoonlijk gebied, interrelationeel en binnen de context van het contact (doel, rol en taken). Het interpersoonlijk spel, waarbij botsingen als grensovertredingen gezien worden, en gezamenlijk onderzocht worden. Hierna wordt afgestemd wat nodig is om ieder weer betrokken te laten zijn bij het gezamenlijke doel. Deze methode gaat er vanuit dat ontzieling optreedt wanneer de nadruk onevenwichtig komt te liggen op regels, processen en controle.

Interventies gebaseerd op de polyvagaal methode, gericht op het herkennen van stressreacties in je lijf en deze om te zetten naar zowel betekenisgeving als ontspanning. Iedereen raakt al vroeg in het leven geconditioneerd. Kleine en grotere triggers leiden reflexmatig tot afstandelijk- of toenaderingsgedrag. Deze kennis zit primair woordeloos in het lijf. Vervolgens maken we betekenisgeving door aan de ervaring woorden toe te voegen. De polyvagaal methode benut de ruimte tussen reflexmatige stressreactie en het daaropvolgende redeneren en handelen om grip te krijgen op ineffectieve aannames en gedrag.

Modellen voor bestuur in het publieke domein, netwerkzorg en managementprocessen.